Casal, home de convicións firmes, desenvolveu na nosa cidade un intenso traballo nacionalista como político e editor. Deste perfil de compromiso dá exemplo o feito de que, a pesar de que cando se produce o golpe de Estado se encontra en Madrid, na entrega do texto estatutario, regresa para Galiza a participar na organización da resistencia. O 4 de agosto é detido.Quince días despois será baleado polos fascistas na estrada de Cacheiras, onde o seu corpo apareceu xunto ao de Xosé Areosa Devesa.

Facendo retrospectiva histórica son inevitábeis as comparacións instintivas co presente e a sensación de devaluación do perfil da alcaldía. O actual rexedor local, o señor Gerardo Conde Roa, denega comunicación oficial a unha entidade como a MNL a pesar de esta lle ter comunicado a solicitude preceptiva hai meses, pero sí recibe o 23 de novembro pasado no seu escritorio a Gloria Lago e Julio Tojo, activistas da asociación ultraespañolista Galicia Bilingüe. A continuación, anunciaba ipso facto más español na corporación local.

Todo un indicador dos nosos tempos este feito de que o alcalde dun partido que aínda non condenou publicamente o levantamento fascista de 1936 e expresa periodicamente claras simpatías care este defina a política lingüística municipal da man de partidarios fanatizados da extinción da nosa lingua.

A maior xoia da catedral desaparecía en xullo da cámara blindada que supostamente a protexía. A substracción evidenciou o abandono no que estaba a peza, así como a inaplicación das medidas de seguranza máis imprescindíbeis para protexer o Códice Calixtino por parte da Igrexa Católica, pero tamén da Xunta de Galiza e o Concello, que como institucións públicas deberían velar pola súa protección.

Sen responsabilidades
políticas nen demisións

Oito meses despois, descoñecemos a autoría do roubo e nengunha autoridade municipal, autonómica nen eclesiástica asumiu responsabilidades. Os individuos que daquela detentaban cargos políticos e relixiosos continúan nestes ou noutros postos sen asumiren responsabilidades. É o caso de Gerardo Conde Roa, rexedor local; Alberto Núñez Feijoo, presidente da Xunta de Galiza; Roberto Varela Fariña, ex conselleiro de Cultura; Julián Barrio Barrio, arcebispo de Compostela ou José María Díaz Fernández, deán da Catedral.

A Candidatura do Povo denuncia o feito de que, en pleno século XXI, xoias artísticas do patrimonio nacional sexan propriedade dunha confesión relixiosa que, como demostrou en outras ocasións, e volve facelo agora, o trata con desleixo e incumpre as medidas de seguranza que garantan a súa protección. Denunciamos tamén a responsabilidade das institucións públicas –Xunta de Galiza e Concello-, por toleraren esta apropiación indebida e posibilitaren a indefensión do noso patrimonio.

Convocatoria pública

O próximo sábado 3 de marzo a partir das 12:00 h. a Candidatura do Povo chama a veciñanza a concentrarse no Obradoiro para esixir a reaparición do Códice, a transferencia do patrimonio nacional que está en mans da Igrexa de Roma aos poderes públicos e a demisión e xulgamento dos responsábeis políticos e eclesiásticos da desaparición desta obra do século XII galego. O noso grupo municipal cursará ás autoridades as comunicacións preceptivas da concentración coa antelación necesaria.

Compostela pode chegar aos 10.000 desempregados e desempregadas na EPA de Febreiro.

Desde o Concello declárase que “o problema escapa ao noso control”, “carecemos de competencias”  ou  “trátase de efectos inevitábeis da crise”, pero, alén do que haxa de real nestas palabras, o certo é que desde xullo, mes a mes, continuou crecendo o desemprego e o goberno local carece de políticas frente a esta realidade. Trás case 8 meses de alcaldía, 1812 veciños e veciñas engrosaron as fileiras das persoas que ficaron sen traballo.

Sen folla de rota válida

A equipa de goberno local, que axiña sairá en defensa do Real Decreto de Medidas Urgentes para la Reforma del Mercado Laboral que deteriora as condicións de traballo, facilita o despedimento e valeira a negociación colectiva, só achega xestos para unha galería cada vez menos crédula -como é o caso do AVE á Lavacolla- e a mantenza da aposta no monocultivo do sector turístico que, segundo certas estatísticas, xa alcanza 25% do PIB de Compostela.

A imprevisibilidade das evolucións deste sector manifestouse unha vez máis en xaneiro, co cerramento de 21 hoteis e pensións, a caída de case 30.000 prazas na oferta e a redución da ocupación ao 22%. A pesar das tentativas de desestacionalización, o sector só florece en certos meses do ano, xera un emprego precario e estacional e depende totalmente do mercado estatal. Se ollamos os altos niveis de empobrecemento que hoxe existen nese mercado, teremos un pragmático argumento máis para apostar na diversificación económica da cidade.

Neoliberalismo radical
con caridade relixiosa

Os ultraneoliberais que hoxe gobernan Compostela non teñen alternativa para o cerramento e empresas e a xeneralización de EREs en Castrosúa, Newco, Finsa, NG Banco, El Correo Gallego, Hotel Cidade de Vacacións Monte do Gozo, etc., por citar apenas algúns dos centros de traballo afectados. De feito, o tándem Conde Roa-Paula Prado xa defende sen pudor que redireccionarán as políticas do Concello frente ás consecuenciais sociais da crise ás ONGs dependentes da millonaria Igrexa Católica, ao tempo que fan novos xestos para a galería (cursos de capacitación, a creación da Axencia Local de Colocación, etc.).

O grupo municipal da Candidatura do Povo reivindica a diversificación económica da cidade, unha promoción municipal sistemática dos sectores produtivos locais que está nas antípodas da tentativa de liquidación da feira de Ámio, o compromiso do Concello coa defensa dos intereses da clase traballadora local e a identificación da creación de emprego e as políticas sociais contra a exclusión como prioridades nos futuros orzamentos municipais.

Xaquín Penas, portavoz do colectivo de profesor@s, declarou que recolleron as asinaturas ao coñeceren que Vázquez visitaría o centro o pasado día 15. O departamento autonómico do que depende o IES asegurou que “descoñecía o problema”. Os profesores e profesoras apuntan como unha das posíbeis causas da concentración de cancros de mama as radiacións da antena de telefonía instalada pola multinacional France Telecom España a escasos metros do centro educativo.

Antena sen licenza municipal
e estudos que non se publican

Fontes municipais declararon que a antena carece de licenza municipal. Segundo o concelleiro de Educación Ángel Currás, o Concello tería ordenado a súa retirada o 30 de decembro, pero a compañía ainda está, case 2 meses despois, no prazo para recorrer. Outras posíbeis hipóteses da multiplicación dos casos serían as emisións naturais de gas radón e as redes wifi do centro. Contodo, Juan Barros, experto nestas emisións da USC, afirma que “non está probada a relación entre o radón e os tumores de mama”.

Pola súa parte, Xaquín Penas esixiu en declaracións a Correo TV a “retirada” da antena por parte da Consellaría e o estudo do estado da rede wifi do centro. Ademáis, denunciou respecto ás emisións de radón que o departamento autonómico “fixo un estudo, pero descoñecemos os dados nen os fai públicos”.

Hoxe, Delmiro Prieto, secretario da área comercial Santiago Centro, afirmou en declaracións á conservadora Radio Obradoiro que a idea de Conde Roa lle causara “surpresa” e que “ás veces facemos propostas e non as refletimos o suficiente” (sic). Asegurou ademáis que o proxecto é “totalmente inviábel” e “non deberíamos perder moito tempo” nel. O rechazo dun sector empresarial que tradicionalmente se aliña coas propostas estratéxicas do Concello é desde logo significativo.

O grupo municipal da Candidatura do Povo xa rechazara no programa Compostela 2011 a política de infraestruturas de transporte rumadas a satisfacer as necesidades de certos grupos empresariais ligados ao sector turístico, así como o desorbitado investimento destinado á construción dunha infraestrutura antisocial e insustentábel como o AVE. O modelo agrávase agora coa proposta do bucle e a transferencia da estación de autocarros para A Lavacolla, que complica aínda mais as comunicacións diarias de miles de usuari@s que se desprazan a ou viaxan en autocarro desde Compostela.

Desorbitado
custo do proxecto

Construir un bucle de ida e volta entre a Lavacolla e o Eixo Atlántico do AVE suporía facer 30 novos quilómetros de vía de alta velocidade non recollidos no trazado aprobado no seu día polo Consejo de Ministros. Se pensamos que o quilómetro deste tipo de vía custa, segundo estimacións ponderadas, 20 millóns de euros, encontrámonos con que o “bucle de Conde Roa” suporía investir 600 millóns de euros, é dicir, o orzamento municipal anunciado para 2012 multiplicado por seis, simplesmente para que a clase turista pudese aceder do avión para o AVE, e viceversa, coa máxima rapidez.

Outras estimacións menos optimistas, como a do alcalde de Vigo Abel Caballero, cifran en 800 millóns a construción do lazo de ida e volta entre o Eixo Atlántico en construción e o aeroporto da Lavacolla. Neste sentido, é moi significativo que as cifras que manexaba onte Conde Roa na súa visita oficial ao Concello de Vigo sexan cualitativamente tan distintas: o alcalde de Compostela cifraba en “apenas” 85 millóns o custo do seu proxecto de bucle.

Proxecto para unha
minoría da sociedade

A construción do lazo de ida e volta entre o AVE do Eixo Atlántico e o aeroporto da Lavacolla beneficiaría, segundo dados publicados na edición de Galiza de El País, a apenas 500 usuarios que cada día desembarcan no aeródromo compostelano e utilizarían o AVE, é dicir, a utilidade do experimento e o seu altísimo custo fan totalmente rechazábel desde a óptica social a súa materialización, xa non só polo investimento que implica, senón polo feito de que os beneficiarios serán unha ínfima minoría da sociedade.

Alén disto, hai outro custo engadido: os 4 de millóns de euros anuais que suporía a mantenza ordinaria do tramo. Sen dispor de cifras que están veladas ao aceso do cidadán medio para sustentar cabalmente a nosa tese, é difícil acreditar que o retorno social destes investimentos na construción duns servizos dos que desfrutarán unha minoría de cidadáns xustifique a súa realización. Máis aínda cando as prioridades sociais sitúanse agora en materia de emprego, sanidade, educación, dependencia, servizos de protección social, etc.

Cinismo municipal

Conde Roa, que ten o proxecto de pavimentar a frondosa Finca do Espinho para construir vivendas de luxo da man de Inmobiliaria Layetana, non tivo reparos en sacar a  relocir para esta ocasión a súa faciana máis verde e convervacionista. Así, para defender a instalación da intermodal ao servizo da clase turista na Lavacolla, non dubidou en expresar a súa nostalxia “polo vello edificio da estación” ou ofertarnos como engado para inocentes a construción dun céntrico “grande parque urbano”.

O problema da pendente
como posíbel límite técnico

A nivel puramente técnico, parece dubidoso que o pronunciado desnivel existente entre o trazado actual do AVE e o aeroporto da Lavacolla possibilite a realización do proxecto. Outra cuestión de relativa importancia é o feito de que, dados os amplos tempos de aceleración e freado que necesita esta infraestrutura de transporte, a distancia a percorrer se pudese realizar á velocidade máxima do AVE. Resultaría cómico, se non for pola dilapidación de diñeiro público que implica o proxecto, que se construise unha vía de alta velocidade cun custo millonario para utilizala logo á velocidade dun comboio de cercanías.

O grupo municipal da Candidatura do Povo chama á veciñanza a participar nesta asemblea aberta e comprometerse activamente nos preparativos da folga convocada para marzo. É tempo de organizarse e respostar con contundencia aos poderes financeiros, empresariais, políticos e mediáticos que degradan as nosas condicións de vida e traballo. 10.000 veciñ@s sen traballo e 22% do censo municipal vivindo no límite da pobreza ou na pobreza severa son poderosas razóns para reaxir.

16-M TODOS E TODAS Á RÚA

Nada menos que 1.5 millóns de euros.

Parece incríbel, pero é certo. Cando a crise se manifesta na multiplicación de EREs, a privatización e o recorte de servizos sociais, o incremento do desemprego, a pauperización de importantes sectores da sociedade e os cánticos á austeridade, institucións públicas e empresas privadas dilapidarán 1.5 millóns de euros na organización da mostra Gallaecia Petrea no mausoleu que Fraga Iribarne ordenou construir no curuto do monte Gaiás.

A análise miúda dos dados que hoxe ofrece o diario dixital Praza Pública achega informacións arrepiantes. Animamos a comprobar a dilapidación de diñeiro público e, tamén, de diñeiro privado que, como todo o mundo sabe, foi producido neste caso grazas ao traballo asalariado dos traballadores das empresas Inditex, Constructora San José, Ángel Jove, Coren, Monbús, Hijos de J. Barreras, Gadisa, Unión Fenosa, etc., que desde 2008 participan na xestión do complexo do Gaiás.

Cumplicidade municipal?

Descoñecemos se o Concello é co-responsábel deste novo caso de bulra á veciñanza. Contodo, a hipótese é probábel: a alcaldía fai parte da Fundación Cidade da Cultura a través da que flúe diñeiro público para alimentar o complexo turístico construido no Gaiás. De confirmarse a hipótese, cando Compostela se aproxima aos 10.000 veciños sen traballo e o 22% do censo municipal xa vive na pobreza –segundo dados oficiais- estaríamos ante unha nova evidencia do cinismo da equipa de goberno local, que nos convoca a apertar o cinto encanto dilapida o diñeiro de tod@s nos proxectos e iniciativas máis disparatadas e sen retorno social.

O deseño que Conde Roa anunciou esta mañá, coa concentración de tres medios de transporte a 11 quilómetros da cidade, probabelmente teña interés desde o punto de axilizar as comunicacións da clase turista, pero é totalmente lesivo para os usuarios e usuarias habituais: suporá maior gasto en tempo e diñeiro para as persoas que deban desprazarse a outras cidades e vilas do país porque necesitaría apañar transporte ata Lavacolha para facer calquer transbordo interurbano en autocarro.

Pensemos apenas na afluencia de estudantes, traballador@s e veciñ@s de concellos limítrofes que a diario chegan a Compostela en autocarro. De mudarse a localización actual da estación, segundo o proxecto do alcalde, precisaríase reforzar a liña regular de autocarro entre A Lavacolha e a cidade para dar servizo a miles de persoas cada día. Maior custo para os petos, máis tempo investido en desprazamentos, maior contribución local á emisión de CO2 á atmósfera, etc. Desde o punto de vista dos usuarios habituais do autocarro o deseño de Conde Roa non ten pés nen cabeza, pero moito nos tememos que o alcalde pense máis como turista que como veciño ou usuaria.

Apoio de Núñez Feijoo:
a chave da xogada

Conde Roa declarou que na Lavacolha debe haber “un grande núcleo de comunicacións non só de Santiago, senón de Galiza”. O alcalde popular tomou a palabra ao seu superior Núñez Feijoo, “que fala sempre de proxectos en termos de Galiza”, para que “se pronuncie sobre ese extremo”. Dado que o AVE galego non é prioritario para Madrid, como sabe o sr. Conde, o máis probábel é que certas elites non desfrutarán da intermodalidade a curto prazo. Contodo, a nosa preocupación non se encontra coas comodidades e a velocidade das viaxes da clase turista, senón coas necesidades diarias de transporte de miles de usuarios e usuarias.

Sacrificar estas últimas em aras daquelas sería máis propio de quen axise como delegado comercial de Iberia Express ou Carrefour que dun rexedor preocupado coa defensa dos intereses e as necesidades da veciñanza. Contodo, con Conde Roa, calquera escenario é posíbel. Estaremos atentos á evolución dos feitos.

A veciñanza de Compostela, que xa se aproxima aos 10.000 homes e mulleres sen traballo, cun incremento intermensual sostido, e onde máis do 22% do censo municipal xa vive no límite da pobreza ou na pobreza severa, é novamente agredida, como a de outros concellos de Galiza, coa aprobación da nova reforma do mercado laboral. A grande patronal é a autora e beneficiaria exclusiva do pacote de medidas que continuarán acrecentando o desemprego como servizo ao FMI, o BCE e a Unión Europea.

O noso grupo municipal súmase aos axentes sindicais, sociais e políticos que estes días convocan á cidadania galega á mobilización e a loita para finais de marzo, promovendo o lanzamento desta Folga Xeral Nacional. Chamamos á veciñanza a participar activamente na organización da Folga Nacional. A loita colectiva é o único camiño para defendermos a nosa dignidade como persoas e como clase traballadora que conformamos a maioría das veciñas e veciños de Compostela.

ADIANTE A FOLGA XERAL NACIONAL!

A política deportiva municipal promociona espectáculos con forte pegada mediática en vez de potenciar o deporte local de base.

Tras case oito meses, o novo goberno local demostrou ata a saciedade que se preocupa máis da imaxe e a aparencia que da resolución dos problemas reais da veciñanza. Esta máxima é aplicábel a todos os ámbitos de actuación. Así, por exemplo, canto ao deporte local, Raxoi recortou persoal á Fundación Compostela Deporte, que mantén un importante burato económico, á vez que se decantou por investir o diñeiro municipal no deporte espectáculo e detraer os limitados recursos existentes da potenciación do deporte municipal de base.

Abandono do deporte local

Os exemplos son varios: en xullo pasado, Raxoi intentaba que se celebrasen na cidade as semifinais da Copa Davis. O destino da proba sería a Cidade da Cultura, posibelmente para darlle algún uso ao mausoleu fraquiano cuxos construtores aínda descoñecen a funcionalidade final. Logo, o proxecto de traer a Vuelta Ciclista a España ou o xogo da selección española de fútbol feminino contra a austríaca e a advertencia de Varela de seguir traballando nesta dirección errónea, cando menos desde a óptica da potenciación do deporte municipal.

O criterio é sempre similar: promocionar a chegada de  visitantes e a proxección mediática de Compostela. Este criterio, que concibe o deporte como atractivo turístico, en vez de como actividade social para a que se deben destinar os recursos e infraestruturas necesarias, simultanéase cos graves problemas económicos e financeiros dos clubes deportivos locais, as insuficiencias en infraestruturas (competición, adestramento, etc.) e casos como o do campo de fútbol de Amio, onde nenos e xovens adestran baixo as liñas de media tensión de Unión Fenosa sen que o Concello adopte medidas tallantes ao respecto.

Campaña de denuncia

O 15 de febreiro esta política de postal, que tivo outro exemplo notorio na programación semestral de Mocidade recentemente anunciada, evidenciarase co xogo entre as seleccións española e austríaca de fútbol feminino. Comprendemos que Adrián Varela, como membro de Nuevas Generaciones que é e membro da canteira de Conde Roa, quera “facer patria” a través do fútbol, pero é inaceptábel desde unha óptica social que o Concello queime os recursos municipais en actividades que en absoluto benefician o noso deporte local.

A Candidatura do Povo e Siareir@s Galeg@s iniciamos a partir de xa unha campaña conxunta para denunciar esta política antipopular que se concretará en primeiro lugar na distribución masiva dunha folla de denuncia da política deportiva local. En sucesivas semanas iremos desgranando outras iniciativas neste sentido dentro dunha dinámica de esixencia para que Raxoi mude, entre outras, esta política deportiva feita de costas á veciñanza.

Folla de denuncia da política deportiva municipal